درباره‌ی یک شاعر

محمد زُهری ، شاعری‌ست که من نجابت شعرش را دوست دارم ، هرچند که در بسیاری اوقات شعر او قابل قیاس با بزرگان نیست . او متولد 1305 و درگذشته به سال 1373 است. در این فاصله دفترهای شعری از او به نام های : «جزیره» ، «گلایه» ، «شب نامه» ، «...وتتمّه» ، «مُشت در جیب» ، « پیر ما گفت» به چاپ رسیده است. تمام این دفترهای شعر را می توانید در مجموعه‌ای به نام «برای هر ستاره» که در سال 81 برای نخستین بار در انتشارات محترم توس به چاپ رسیده بخوانید. در زبان و بیان زُهری لطفی هست که من آن را نجابت نامیدم، حتی در عاشقانه هایش.

 از اشعار او می خوانیم:

 

تف بر این پیغام

 

 

طرفه‌تر پیغامشان  

            [پیغام بی آزرم دستانی ز خون شسته ، ولی ناپاک]

-« آنچه می‌گفتید،

                 ما کردیم،

-در حصار وهمتان هرگز نمی‌گنجید-

آنچه ما کردیم،

               خشت ِ آخرین ِ آرزوتان بود!»

تف بر این پیغام،

                   آیا

                     از عسس

                                 کس

                                      در قفس

                                                حبس ِ

                                                        نفس

                                                               می‌خواست؟

 

 

مهاجرت

 

 

غروب بود.

شکسته‌بال‌ترین مرغ،

                             روی شاخه نشست،

جدا ز قافله ی همرهان چابک‌بال

ز اوج،

     فاصله‌اش،

              تا کرانه‌های محال

نشسته گرته‌ی باروت ، روی دَلمه‌ی خون.

 

غریب بود.

پرندگان مهاجر

- به کوچ دل بسته –

گذشته از سر ِ گلدسته های قلـّه‌ی کوه،

رسیده تا حرم چشمه‌های آب زلال.

 

شکسته‌بال‌ترین مرغ

- با دعای سفر –

برای کوچ مهاجر

- رسیده تا مقصود-

امید عافیت و خیر ِ عاقبت دارد.

 

پرندگان مهاجر!

به یادتان گذرد،

                    آن شکسته‌بال‌ترین مرغ،

جدا ز قافله،

              در اوج مانده ،

                               خونین بال

شکسته‌بال‌ترین مرغ،

همیشه با پر ِ اندیشه

                            پا به پای شماست!

 

 

انتشارات توس کتاب های خوبی چاپ کرده است و حیف است مهجور بماند . خصوصا اگر به ادبیات اساطیری فارسی علاقه مند باشید.

نشانی فروشگاه : خیابان انقلاب ، اول خیابان دانشگاه

/ 1 نظر / 7 بازدید
Baran

نخونده بودم تا حالا ..قشنگ بود.