در ستایش سکوت

حس خوبی دارم این روزها.

اگر کمتر در وبلاگم می‌نویسم ، به این خاطر است که دارم عادت گلایه و گلایه‌نویسی را ترک می‌کنم. کم کم سعی می‌کنم با سکوت رابطه‌ی دوستانه‌تری برقرار کنم. سکوتی نه از سر خود بزرگ بینی، سکوتی برای بهتر بودن و بهتر دیدن.

 احساس خوبی به روزهای پیش رو دارم . چه از منظر فرد، چه از منظر اجتماع. به هر حال گمان می کنم حجم تجربه های اندوخته در سال های قبل کم کم باید به کار گرفته شوند.

کتاب دوم را هم همان‌طور که وعده داده بودم به انتشارات سپرده‌ام برای چاپ. کتابی با یازده "سه‌گاهی" و بیش از نود "نوخسروانی" . حالا مانده به این‌که کارها و مراحل اداری‌اش کی انجام شود. باید دید.

*

عید نوشت:

عید است و آخر گل و یاران در انتظار...

شخصی نوشت:

دوستانی که با من در ارتباط هستند، نرنجند اگر به پیامک هایشان پاسخ نمی دهم. این بخشی‌ست از همان پروژه‌ی سکوت. شاید بعضی ساعت‌های مشخص مثلا ٨ صبح تا ۶ بعد از ظهر همراهم خاموش باشد ، یا پاسخ ندهم. غرض بی احترامی نیست. کمی در دنیای خود رفتن است.

 

/ 7 نظر / 24 بازدید
محسن

سلام استاد.چرا من رو از لینک هان حذف کردی؟!

محسن

یا شیخ؛ خوشحالم که حس خوبی داری.ما شما را در پیوندهایمان نهادیم.تا کی باشد که شما هم سراغی از فقرا بگیرید

علیرضا احمدزاده

سلام استاد. لطف کنید چند ترانه ای از پلنگ در دشت رو برامون بزارید تا استفاده کنیم. ممنون.

اسماعیل نظری

به دنبال کدوم حرف و کلامی سکوتت گفتن تمام حرفاست...

اسماعیل نظری

دیروز صحبت از آغشتگی باروت و پروانه بود امروز از آشتی کنان شب و فانوس افسوس افسوس