شهریار سخن !

جانم برایتان بگوید که این روزها بسیار پرکارم و کم خواب . هم با آن شرکت مضحک کنار می آیم و هم انرژی ام را برای کارهای مطلوب تر ذخیره می کنم . این گزارش شخصی بود برای دوستان عزیزی که محبت دارند و جویای حال این حقیرند.

*

اخیرا در طی مطالعاتی که داشتم به علت شکست های عاطفی استاد شهریار بردم . این کشف در اثر غور در غزل های استاد است . مساله این است که ایشان متاسفانه رفتار مناسب با جامعه ی نسوان - و به طور اخص معشوقگان خود - را نمی دانسته اند ! باور ندارید؟ این بیت ایشان را ملاحظه بفرمایید:

چوپان ِ دشت ِ عشقمو نای غزل به لب

 

دارم غزال ِ چشم سیه ، می چرانمت !

اولین چیزی که به ذهن آدم متبادر می شود رفتاری است شبیهِ "یابو آب دادن" ! خوب همین است دیگر که آدم مدام شکست عشقی نصیبش می شود دیگر. کدام معشوق عاقلی است که به چریدن تن بدهد . اصلا همین استاد این کارها را کردند که این همه برای ترک ها جوک می سازند دیگر!

*

 

دوستان عزیز از من گله نکنند ... خوب خود استاد این طور عاشقانه افاضه فرموده اند دیگر ... تقصیر من چیست؟!

*

پی نوشت بعد ار یک روز ...: استاد فراموش کرده بودند که آن موجودی را که با نوای نی می چرانند گوسفند است ، نه احتمالا آهو!!!

 

/ 1 نظر / 6 بازدید
آرش

آقا جان این مطالب موهن را تکذیب میکنیم . چه ربطی به ترکها دارد ؟ برایتان حرف در می آوریم ها . حالا هی بگو چرا سر به این خلوت خانه شما نمیزنیم .