سال نو

حالیا مصلحت وقت در آن می بینم

که کشم رخت به میخانه و خوش بنشینم

 

جام می گیرم و از اهل ریا دور شوم

یعنی از خلق جهان پاک‌دلی بگزینم

 

جز صراحیّ و کتابم نبود یار و ندیم

تا حریفان دغا را ز جهان کم بینم ...

 

*

سرنوشت خلوت گزیده ، خلوت گزیدگی است . به احتمال فراوان ، در پایان تعطیلات نوروز برای قطع هر نوع ارتباط با دنیای مجازی و آدم‌های مجازی و چیزهای مجازی دیگر ، تمام وبلاگ هایم را برای همیشه حذف کنم . این وبلاگ ، صفحه دوم که درباره کتابم است ، وبلاگ نیمه تعطیل حافظ پژوهی و آدرس بلاگفای خودم را . این سرگردانی چند ساله در دنیای مجازی درمان هیچ دردی نبوده و نخواهد بود. در صورتی که این وبلاگ ها حذف شود قطعا من هیچ گونه فعالیت اینترنتی دیگر نخواهم داشت.

*

از اطرافیان دروغ‌گو و ریاکارم بیزارم . ممکن است گاهی سوء تفاهم هم برای من پیش‌ آمده باشد ... اما برای اولین بار در زندگی دعای سیاه می کنم و  برای کسانی که در واقع - و نه به گمان موهوم من - دنیای اطراف مرا با دروغ و ریا انباشته اند آرزوی تباهی و بدبختی می کنم در سال جدید . اگر به خوتان نگاه کردید و دیدید مشمول این آرزو می شوید ، به من فحش ندهید .

*

سال نو برای همه دوستان و عزیزان شاد باشد و لبریز از موفقیت ، سلامت و شادکامی ...

*

غربتی غریب جانم را می‌آزارد ...

 

 

 

 

/ 0 نظر / 15 بازدید