بهانه گیری...

 

ناصبور، ما گـُمان ِ بی‌گـُمان

دور و دیر ، این کویر کور و پیر

کو ستاره، آفتاب، آسمان؟

 

#

 

هر روز تلخ ، زیسته در سایه‌ی عدم

گفتند از پناه ِ شراب و نشاط ِ دم

غم - این شراب ِ کهنه - که می گیردم، بدم

 

.

/ 0 نظر / 18 بازدید