از بودن و سرودن   

اگرچه اندوه ریشه می دواند و آدم را به گلدانی تبدیل می کند که تنها ثمرش اندوه های بی کران است، اما هنوز زنده و شاعرم.

و تنها همین شاعر بودن است که تنها دلخوشی آدم غمگینی ست که ریشه های هردم افزون تر اندوه دارد جسم سفالی گلدان گونه اش را می ترکاند...

+

۱۳٩٢/۱٠/۱٤ - خلوت گزیده

   و حالا بعد این همه وقت   

بعد مدت ها آمدم تا برای دوستان قدیمی اینجا بنویسم:

کتاب سومم به نام "ابرهای شهرک سیمانی" که مجموعه ای از نوخسروانی ها و سه گاهی هایم است در نمایشگاه کتاب امسال در غرفه آوای کلار حاضر خواهد بود...

متن خبر در خبرگزاری ایبنا

متن خبر در خبرگزاری مهر

به امید دیدار...

+

۱۳٩٢/۱/٢۸ - خلوت گزیده